in MEDIAS res 69 Χρυσηίδες Ρέμβης:
9η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΡΕΜΒΗΣ: μιλώ μιαν άλλη γλώσσα διαμελίζοντας ιμάτια προσχήματα
σήμερα δικός και αύριο ξένος
εχθρός και φίλος
πέτρα σκληρή και πούπουλο
«φυγάς κατελθών»
«θετικός σαν μεταφυσική» κορμού
σ’ άφυλλο δένδρο
μιλώ μιαν άλλη γλώσσα
διαμελίζοντας ιμάτια προσχήματα-
ποίημα καρποφόρο,
σαρκοφάγο ποίημα
αυτοαναιρούμενο, υποφαινόμενο
αυτόχρημα καθρέφτης λόγου
επιμύθιο ήβης αντιθέτων φόβου:
γυμνό σύρμα θάλασσας πουλιών
στ’ αυτόφωρο «μου λείπεις» Ποίημα
10η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΡΕΜΒΗΣ: Τύπος των ήλων από μυριάδες ιαχές σιωπής χρυσαλιφούρφουρης
και θα κλέψω τη δίνη του ίσκιου σου-
φτεροδύναμες σπονδές
νεύοντας «εις πέδον κάρα»
στα διάσελα του ιάμβου
σ’ αυτό ή σ’ άλλο ποίημα
επτά πλέθρα έπιασε πέφτοντας ο στίχος:
θα χαθούν επιθυμίες σε μια γκρίζα χασμωδία;
πείσματα νηπενθή
στην πλανόδια ομορφιά των κρίνων
περιούσια κατακλείδα που η αναμονή έχει σμιλέψει
[ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΟΝΗΣ: έτσι, εις τον πάτον της εικόνας των λέξεων του ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ, θα συνεχίζεται η δοκιμαστική έκδοση του ηλεκτρονικού αντιγράφου. Είπαμε, όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια- να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των λέξεων μας…]
Τύπος των ήλων από μυριάδες ιαχές σιωπής
9η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΡΕΜΒΗΣ: μιλώ μιαν άλλη γλώσσα διαμελίζοντας ιμάτια προσχήματα
βουβά μεσάνυχτα καταπέλτης γης ουρανού
ήρθα ανάμεικτοςσήμερα δικός και αύριο ξένος
εχθρός και φίλος
πέτρα σκληρή και πούπουλο
«φυγάς κατελθών»
«θετικός σαν μεταφυσική» κορμού
σ’ άφυλλο δένδρο
μιλώ μιαν άλλη γλώσσα
διαμελίζοντας ιμάτια προσχήματα-
ποίημα καρποφόρο,
σαρκοφάγο ποίημα
αυτοαναιρούμενο, υποφαινόμενο
αυτόχρημα καθρέφτης λόγου
επιμύθιο ήβης αντιθέτων φόβου:
στάθηκα μετέωρος ανάμεσα σε μια σκέψη
κι ένα φιλί ερήμηνγυμνό σύρμα θάλασσας πουλιών
στ’ αυτόφωρο «μου λείπεις» Ποίημα
έρχεσαι από μακρινούς ορίζοντες, περνάς και χάνεσαι στην ανατολή
κάποτε θα σταθείςκαι θα κλέψω τη δίνη του ίσκιου σου-
ρίμα υποταγμένη
στη μεταφυσική αφανούς γεωμετρίας στίχων,φτεροδύναμες σπονδές
νεύοντας «εις πέδον κάρα»
στα διάσελα του ιάμβου
σ’ αυτό ή σ’ άλλο ποίημα
επτά πλέθρα έπιασε πέφτοντας ο στίχος:
θα χαθούν επιθυμίες σε μια γκρίζα χασμωδία;
πείσματα νηπενθή
στην πλανόδια ομορφιά των κρίνων
περιούσια κατακλείδα που η αναμονή έχει σμιλέψει
«έρως ανίκατε μάχαν» ερινύες συνήθειας
σε κυνηγούν στη γαλάζια υδατογραφία[ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΟΝΗΣ: έτσι, εις τον πάτον της εικόνας των λέξεων του ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ, θα συνεχίζεται η δοκιμαστική έκδοση του ηλεκτρονικού αντιγράφου. Είπαμε, όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια- να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των λέξεων μας…]
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΣΤΑ ΔΙΑΣΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥ ΜΕ ΛΕΞΕΩΝ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΥΣ «Σ’ ΑΓΑΠΩ» ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΜΕ ΠΑΡΑΦΟΡΑ (ξέροντας πως πάντα θα το ξεχνάμε για χίλια μύρια ποιήματα): Κάθε βράδυ απ’ το φεγγίτη των Ονείρων παρακείμενης Σιωπής αποστηθίζω τα δύσκολα γράμματα της μοναξιάς για σένα, θηρεύτρια των Ονείρων μας, ω Ποίηση. Δώσε μας κάτι να πιστέψουμε. Δώσε μας πίστη, ένα κεντρί σαν χάδι, μια λέξη λαγνείας στον «τύπο των ήλων», την αιώνια νύχτα που σπαταλά στ’ αστέρια σωσίβιες λεπτομέρειες συνουσίας με το Όνειρο. Σε κανέναν όμως μην αποκαλύψεις τη μικρή υστερόγραφη, αιώνια ανταμοιβή στη χαραυγή. Γιατί τι δίνεις Ποίηση, τι παίρνεις; «Κινήσεις που οδηγούν σ’ ένα απλό «κρεβάτι» και καλοκαιρινά σεντόνια βάναυσα λευκά»; …[δολώματα SMS στο: 6945215827]