in MEDIAS res 69 Χρυσηίδες Ρέμβης:
εικόνισμα που δείχνει τη ψυχή όλων των λουλουδιών
θέση περίοπτη στο Ποίημα για τη λέξη εσκεμμένα
έχω πιαστεί στην ίδια παγίδα
με Λαιστρυγόνες Κύκλωπες
τη Μαρία Μαγδαληνή θλιμμένη Παναγιά
τις πιο πολλές φορές ήταν Πάσχα
κι έριχνε μια ψηλή βροχή μεγάλης Παρασκευής
συνονθύλευμα Κυριακής εστίασης
γόρδιο κενό
διελκυστίνδα χρόνου, χώρου, ιδεών
δεκαπεντασύλλαβων:
στο λάθος μονοπάτι μια στροφή
και στη στροφή
πολύφημο φιλί
τόσος καιρός στο όνειρο
βάρδια στη βροχή
πνιγμένοι στίχοι σ’ ανελέητες στιγμές
βοήθεια
με σβησμένη την κραυγή της
προτού να είσαι σε θέση να διαλέξεις άκλιτες λέξεις
απλώνεται άρδην ατέρμονη Ποίημα
«Ας βγουν οι λέξεις λυγαριές
και τα μπουμπούκια κρήνες»,
που λέει κι ο ποιητής
ν’ αποδεκατίσουν τ’ αποσιωπητικά που φωταγώγησα
στο παρακατιανό μου ποίημα
στίχοι άηχοι
φωνές υποδόριες
πόση υστεροφημία επένδυσες
στις εγγενείς τις αντιφάσεις;
η παρομοίωση πέτυχε
επωδός μεταφορά
μια σειρήνα ζητάει τη φωνή μου
Οξύμωρο!
αλλά ο ασθενής στίχος
δούρειος χρησμός
κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο
υγρό πυρ μονόξυλο
σιωπής ομολογώ
κραδαίνοντας σφυγμούς μέσα συθέμελης ζωής
πιστεύω εις μιαν χιαστή πλάγια πτώση
δυικός αριθμός
δεσμώτης στον ίλιγγο της σκιάς των λέξεων
γυμνός από γραφή και έμπνευση
[ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΟΝΗΣ: έτσι, εις τον πάτον της εικόνας των λέξεων του ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ, θα συνεχίζεται η δοκιμαστική έκδοση του ηλεκτρονικού αντιγράφου. Είπαμε, όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια- να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των λέξεων μας…]
Θέση περίοπτη στο Ποίημα για τη λέξη εσκεμμένα
15η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΡΕΜΒΗΣ: Δεν πνέει η ανασαιμιά των στίχων
και βλέπω εκείνη τη γυναίκα
φωτιά ψηλή με ρίγος αναμνηστικό της προσευχήςεικόνισμα που δείχνει τη ψυχή όλων των λουλουδιών
θέση περίοπτη στο Ποίημα για τη λέξη εσκεμμένα
έχω πιαστεί στην ίδια παγίδα
με Λαιστρυγόνες Κύκλωπες
τη Μαρία Μαγδαληνή θλιμμένη Παναγιά
τις πιο πολλές φορές ήταν Πάσχα
κι έριχνε μια ψηλή βροχή μεγάλης Παρασκευής
συνονθύλευμα Κυριακής εστίασης
γόρδιο κενό
διελκυστίνδα χρόνου, χώρου, ιδεών
δεκαπεντασύλλαβων:
στο λάθος μονοπάτι μια στροφή
και στη στροφή
πολύφημο φιλί
τόσος καιρός στο όνειρο
βάρδια στη βροχή
πνιγμένοι στίχοι σ’ ανελέητες στιγμές
βοήθεια
με σβησμένη την κραυγή της
προτού να είσαι σε θέση να διαλέξεις άκλιτες λέξεις
απλώνεται άρδην ατέρμονη Ποίημα
16η ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΡΕΜΒΗΣ: Έμαθα να κρύβω ό,τι πιο πολύ ποθώ, ό,τι κρύβω όλη η αλήθεια
και τα μπουμπούκια κρήνες»,
που λέει κι ο ποιητής
ν’ αποδεκατίσουν τ’ αποσιωπητικά που φωταγώγησα
στο παρακατιανό μου ποίημα
στίχοι άηχοι
φωνές υποδόριες
πόση υστεροφημία επένδυσες
στις εγγενείς τις αντιφάσεις;
η παρομοίωση πέτυχε
επωδός μεταφορά
μια σειρήνα ζητάει τη φωνή μου
Οξύμωρο!
αλλά ο ασθενής στίχος
δούρειος χρησμός
κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο
υγρό πυρ μονόξυλο
σιωπής ομολογώ
κραδαίνοντας σφυγμούς μέσα συθέμελης ζωής
πιστεύω εις μιαν χιαστή πλάγια πτώση
δυικός αριθμός
δεσμώτης στον ίλιγγο της σκιάς των λέξεων
γυμνός από γραφή και έμπνευση
[ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΟΝΗΣ: έτσι, εις τον πάτον της εικόνας των λέξεων του ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ, θα συνεχίζεται η δοκιμαστική έκδοση του ηλεκτρονικού αντιγράφου. Είπαμε, όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια- να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των λέξεων μας…]
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΣΤΑ ΔΙΑΣΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥ ΜΕ ΛΕΞΕΩΝ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΥΣ «Σ’ ΑΓΑΠΩ» ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΜΕ ΠΑΡΑΦΟΡΑ (ξέροντας πως πάντα θα το ξεχνάμε για χίλια μύρια ποιήματα): Κάθε βράδυ απ’ το φεγγίτη των Ονείρων παρακείμενης Σιωπής αποστηθίζω τα δύσκολα γράμματα της μοναξιάς για σένα, θηρεύτρια των Ονείρων μας, ω Ποίηση. Δώσε μας κάτι να πιστέψουμε. Δώσε μας πίστη, ένα κεντρί σαν χάδι, μια λέξη λαγνείας στον «τύπο των ήλων», την αιώνια νύχτα που σπαταλά στ’ αστέρια σωσίβιες λεπτομέρειες συνουσίας με το Όνειρο. Σε κανέναν όμως μην αποκαλύψεις τη μικρή υστερόγραφη, αιώνια ανταμοιβή στη χαραυγή. Γιατί τι δίνεις Ποίηση, τι παίρνεις; «Κινήσεις που οδηγούν σ’ ένα απλό «κρεβάτι» και καλοκαιρινά σεντόνια βάναυσα λευκά»; …[δολώματα SMS στο: 6945215827]